BMW als verjaardagscadeau

Hiep hoi. Ik was jarig. Inmiddels al bijna twee maanden geleden maar daardoor kan ik de mooie dag weer even herbeleven met deze video. Ik werd namelijk 26 jaar en daar hoort ook een verjaardagscadeau bij. Mijn vrouw en ik proberen elkaar elk jaar een ervaring te geven, in plaats van een voorwerp als cadeau. Zo ook dit jaar haalde mijn vrouw alles uit de kast om mij te verassen met een cadeau waar ik weer een jaar lang op kan teren. We moesten er wel voor vroeg het bed uit en een klein uurtje voor rijden, maar dan heb je ook wat.

Daar stond hij dan. Voor de etalage van Harry Meijer BMW: De immens grote machine die ruim 4x zwaarder weegt dan ik zelf. Die uitgerust is met 125 paarden die de afgelopen jaren zijn volgespoten met steroïden, die een vermogen leveren van 125 newton meter koppel bij 6500 toeren per minuut. En als je ook nog eens de quickshifter gebruikt rij je echt alles en iedereen de snot voor hun ogen. Uitgerust met ABS, tractiecontrole, verschillende rij modi, vering is af te stellen, LED dit, LED dat, spaakwielen, cruise controle, handvat verwarming en nog veel meer waar ik het bestaan of het nut niet van weet. Man, man, man, WÁT een machine! En ik mocht deze BMW R1200GS hebben. (voor 1 dag)

Ontzettend spannend vond ik het om een motor te mogen rijden die meer kost dan ik in een jaar verdien. Maar dat was ik al snel vergeten toen ik eenmaal wist hoe ik op dit grote beest moest stappen en zag dat in de basis elke motor eigenlijk hetzelfde is. Al die poespas die erop zat heb ik eventjes gelaten voor wat het was en ik kon genieten van het motorrijden. Na wat stuntelen en probeersels met alle standen en opties die op de motor zitten, vond ik de motor in de dynamische stand het fijnst rijden. Ook cruise controle op de motor was een nieuwe ervaring voor mij. Ik moest ontzettend wennen om de motor vast te zetten op een bepaalde snelheid en dat ik dan geen gas meer hoef te geven. Maar ook dat went zo makkelijk.

De handeling, het rijden, de bochten… alles gaat zo vanzelfsprekend en zo makkelijk. Knopjes zijn groot, duidelijk en zichtbaar. Je voelt wat je doet. Het schakelen gaat robuust maar toch ook soepel. De koppeling kon ik zelfs met mijn kleine handjes heel makkelijk bedienen. Het stuur is breed. Heel breed. Je voelt met alles wat je doet dat je een dikke motor tussen je benen hebt die door de goed doordachte rijwielgedeelte heel soepel rijdt. Ik voelde me de koning van de weg.

En als ik dan eventjes stil stond, wat ik best spannend vond omdat ik niet goed bij de grond kon, voelde ik me alsnog heel stoer om even dat boxerblok te laten revven. Hihi. Die hele motor gaat dan heen en weer!

Dikke BMW! Dat is het zeker! Vooral wanneer het tijd was voor de wissel en ik op de andere BMW mocht rijden die Nomi ook had geregeld. De BMW F800R. Die voelt ineens een stuk stugger en kleiner aan. Niet heel gek, gezien het een hele andere tak van sport bewandeld dan de GS doet. Van deze F800R hadden wij hoge verwachtingen. Gezien wij al een tijdje op zoek zijn naar een leuke 2 cilinder rond de 800cc leek dit voor ons een serieuze optie om de overstap te maken van de Z750 naar de F800R.

Op de een of andere manier kon de F800R ons niet overtuigen. Hij rijd goed, heeft leuk koppel, je kan hem nog iets verder doortrekken, heeft van origine een leuk geluidje, ziet er kek uit, heeft ook verschillende rij modi, heeft goede remmen, rijd heel soepel, strakke veren. Maar toch heeft het ons niet overtuigd omdat we heel erg de ‘fun’ miste op deze motor. Het ‘spelen’ door de bochten ging bijna makkelijker op de dikke GS dan op de F800R. Beetje jammer. Maar ondanks dat heb ik echt geweldig gereden en een heerlijke dag gehad!

Mijn lieve vrouw, dankjewel voor deze geweldige dag!

Nieuwe motor kopen (Deel I)

Er was eens een lieve vrouw die over een zichtbaar aantal dosis impulsiviteit beschikt. Al enige tijd was zij ontevreden en snel verveeld als het ging om haar prachtige, zwart glimmende, sexy-ogende Kawasaki Z750 uit het jaar 2007. Heel veel moeite heeft zij dan ook gedaan om deze motor 2 jaar en 2 maanden geleden te kopen bij een motorzaak die maar liefst 77 minuten rijden van haar huis verwijdert is. En mocht er onverhoopt file ontstaan werden die 77 minuten een stuk langer. Deze zelfde vrouw deed er welgeteld twee dagen over om haar schatje genaamd ‘Zettie’ te verkopen. En weg was Zettie.

De vrouw in kwestie waar ik het over heb is de vrouw waar ik mijn leven, passie en hobby voor de rest van mijn leven mag delen: Nomi. Ik ben gek op Nomi, begrijp me niet verkeerd, ik hou van elke eigenschap die ze bezit. Zo ook haar impulsiviteit. Al een tijdje halen wij niet meer de kick uit het motorrijden op de straat. Beiden hebben we motoren die bij elkaar ongeveer 200pk leveren. Gezien de motoren ook nog eens vier-in-lijn motoren zijn, is het eigenlijk alleen leuk wanneer je minimaal boven de 8000 toeren zit. Die van mij begint zelfs pas echt te leven bij 10k toeren. Maar als je in de eerste versnelling doortrekt tot de toerenbegrenzer en dan een keer overschakelt naar de volgende versnelling, is de snelheid dusdanig opgelopen dat je vrijwel in 90% van de gevallen de snelheidslimiet overschrijdt. Oei.

Bochten. Geweldig is het om te sturen met de Z750 door de Alpen, de Eifel of in Luxemburg. Maar ook dat moet moeilijk hard gaan willen we er een ‘kick’ van krijgen en het idee hebben dat we echt het vermogen van de motor benutten. Ook in deze situaties spelen we met ons roze papiertje. Want een kneedown schijnt ook niet te horen in het straatbeeld. Dubbele oei.

‘Het is leuker om met een langzame motor snel te rijden, dan met een snelle motor snel te rijden’.

Dus de Kawasaki werd op Facebook gezet en binnen no time had Nomi heel veel reacties. Vooral gierige Hollanders die het onderste uit de kan willen halen. ‘Jongens, kom op. Bij 40k is een motor NIET afgeschreven, hij is dan pas net ingereden!’ Gelukkig was er een jongeman die wél de waarde van zo’n motor ziet en zich niet tegen liet houden door de kilometerstand. Helemaal verliefd nam de jongeman de motor mee en stond er bij ons een plekje leeg in de garage. Dat was toch wel even slikken. De motor die ik eigenlijk, vanaf het moment dat ik mijn motorrijbewijs haalde, de mooiste motor vond. Alsof je een relatie uitmaakt. Au.

Dit gevoel van leegte werd al snel gevuld door eindeloze discussies tussen Nomi en mij. Wat kopen we ervoor terug?!

Wheelies oefenen

Ik vind alles wat met motor te maken heeft leuk. Bijna alles. Maar dat terzijde. Ik vind het leuk om nieuwe dingen te proberen. Zoals verschillende motoren te rijden, kneedown proberen, mezelf te verbeteren met bochtentechnieken en ook wheelies. Wheelies vind ik zo prachtig om te zien en ziet er altijd zo makkelijk uit. Dus ja, oefening baart kunst.

Maar toch vind ik het stiekem doodeng. Dus ik moet nog heel wat oefenen om het eruit te laten zien alsof het makkelijk is. Onder leiding van mijn grote broer die de motor al wel aardig op zijn achterwiel krijgt, gingen Nomi en ik het ook proberen. Volgens mijn broer is het makkelijker om in de tweede versnelling met koppeling op het achterwiel te rijden. Maar ik heb mijn broer dat zien doen. En toen ging hij rond de 80km/h. Ik dacht het dus ff niet. Ik ging het maar gewoon op het gas proberen en dan een beetje het gevoel krijgen. Inimini kleine hupjes. Maar ik was wel eventjes op het achterwiel 😀

Doodsangsten sta ik uit op die Yamaha WR426F. Dat ding is zo ontiegelijk fel! Maar in zijn 1 kun je makkelijk een wheelie. In deze video zien jullie de beginnelingen een wheelie proberen te doen. En yours truly ging ff te enthousiast aan het gas en toen ging ik voor mijn gevoel vet hoog! *Shit, waar is die achterrem ook al weer?!*